In de 16e eeuw is de chinchilla ontdekt door de Spanjaarden. Het diertje leefde in het Andesgebergte, in grote groepen tussen de rotsen. Hier, op circa 5000 m hoogte, kregen ze te maken met een sterke temperatuurschommeling tussen dag en nacht. 
In die tijd al, werd er op  de chinchilla jacht gemaakt door de Indianen. In de 18e eeuw kreeg Europa interesse in de pelzen voor de bonthandel. Voor 1 bontmantel waren al gauw 150 vachten nodig. Langzamerhand verminderde het aantal chinchilla's, totdat er rond 1920 bijna geen wilde chinchilla's meer waren. Dat was het moment waarop men begon met het fokken in gevangenschap. Gelukkig worden de chinchilla's nu in Nederland alleen nog als huisdier gehouden. En in Peru is men bezig chinchilla's te fokken met als doel ze weer terug te zetten in de vrije natuur.

De chinchilla die wij kennen is vaak een mengelmoesje van het type La Plata en de Costina. De ene heeft een breed hoofd en kleine oortjes en de andere heeft een puntiger kopje en grotere oren. De kleuren lopen uiteen van beige tot grijs en wit. 

Weetjes

Herkomst	Zuid-Amerika	Een chinchilla in het wild.
Leeftijd	gemiddeld 15 jaar
Gewicht	400 tot 600 gram
Geslachtsrijp	4 tot 5 maanden
Drachtig	111 dagen
Aantal jongen	1 tot 4
Aanschaffen	rond de leeftijd van 10 weken

Huisvesting
De chinchilla leeft graag in groepjes. Voor 2 chinchilla's voldoet een binnenhuisvolière. Meerdere exemplaren samen vereisen een ruimere kooi. 
Een papegaaienkooi is niet geschikt omdat de spijlen te ver uit elkaar staan en de onderbak vaak van plastic is. Als u niet wilt dat ze uitbreken, kunt u er maar beter op voorbereid zijn dat deze wollige diertjes overal aan knagen.
U kunt de chinchilla's ook heel goed buiten houden. In een zelfgemaakt knaagvrij hok zullen ze het heerlijk vinden. Uiteraard moet u er rekening mee houden dat het in het hok niet te koud of te warm kan worden. Maak het nachtverblijf niet te groot, in een kleiner hokje word het immers sneller behaaglijk warm. 
Het chinchillahok mag niet te hoog zijn. Ze klauteren graag, maar blinken hier niet in uit en wie hoog klimt, kan diep vallen! Dus wel dikke boomstammen, maar geen takjes om op te klimmen. Gebruik beuken, wilgen of hout van fruitbomen. Dit hout splintert niet als ze er hun tanden inzetten. 
Bevestig in de kooi een aantal planken waarop ze lekker kunnen slapen. Een eventueel binnenhokje zullen ze zeker op prijs stellen, al kunt u ze dan minder goed observeren. 

In de kooi moet een zandbad aanwezig zijn waar de beestjes hun pelzen in kunnen schoonhouden. Verder kan er op de bodem houtvezel liggen en vers hooi om te eten en om een lekker bedje van te maken. Uiteraard mag de drinkfles niet ontbreken. Probeer deze aan de buitenkant te bevestigen om kapotknagen te voorkomen. Zorgt u ook voor een kalk-knaagsteen. Hiermee krijgen de chinchilla's voldoende mineralen en kalk binnen en bovendien houden ze er hun gebit mee in orde.

Een lekker dagelijks zandbad

Voeding
In de natuur eet de chinchilla verdorde planten, wortels, knollen, droog gras en droge bessen, schors en twijgjes. Een heel schraal dieet. De darmen van een chinchilla zijn dan ook bij het minste geringste van slag. Het is dus heel belangrijk om speciaal voor chinchilla's bestemde Chinchillapellets te geven. Samen met onbeperkt hooi is dit het beste voor uw diertjes. Wilt u toch iets te snoepen geven om het contact te stimuleren of om het weer in zijn kooi te loodsen? Doe dat dan met een krentje of een stukje toast of een stukje soepstengel. Heel af en toe mag er verwend worden met een stukje appel of een tarwebiscuitje. Pinda's, zonnepitten en groentes zijn uit den boze. Deze veroorzaken diarree of verstoppingen.

Gedrag
Uw chinchilla kan allerlei geluidjes maken om duidelijk te maken wat hij wil:

• contact zoeken doet hij door zacht te knorren en piepen
• als er gevaar dreigt, blaft hij ter waarschuwing
• brommen / blazen (klinkt als een snaterende eend) doet hij (of liever: zij) bij het begin van een aanval als een vrouwtje bijvoorbeeld jongen heeft
• erg angstige of agressieve chinchilla's spuiten urine. Ze gaan dan op de achterbenen staan en spuiten een urinestraal richting gevaar
• proeven doet hij alles: overal wordt een hapje uitgenomen om te beoordelen of het eetbaar is
• bijten zal de chinchilla zelden of nooit doen.

De chinchilla houdt zijn eten op een bijna menselijke manier vast. Hij kan zijn pootjes onafhankelijk van elkaar dingen laten doen. Dus ook de pellets worden met één pootje vastgehouden.

Vacht
De chinchilla heeft een aparte vacht. Uit iedere haarwortel komen tussen de 40 en 120 haren, die de vacht zijn dichtheid geven. Bij de basis is het haar donkergrijs wat overgaat in lichtgrijs of wit en wat vervolgens bij de punt weer donkergrijs wordt. De haarkleur is zo apart, dat de kleurslag bij andere dieren als aanduiding genomen wordt. Denkt u aan het chinchilla-konijn of de chinchilla-kat.

De chinchilla is bekend om het handige trucje met zijn vacht: in geval van nood laat hij een deel van zijn vacht los! 
Een roofvogel heeft na een aanval vaak alleen maar een pluk haar tussen zijn klauwen. Pakt u uw chinchilla wild op waardoor hij een beetje in paniek raakt, dan heeft u ook kans dat de haren loslaten. Dit kan verder geen kwaad voor de pels, maar het geeft wel aan dat uw chinchilla geschrokken is. Een groot voordeel van zo'n dikke vacht is verder dat vlooien en luizen er niet in kunnen leven.

Ziekten
Een zieke chinchilla herkent u aan:

• gebroken en uitgevallen haren of een schilferige huid
• vieze neus
• afwijkend gebit (wittige gebarsten tanden, ze moeten oranjegeel zijn)
• vieze ogen
• vieze oren
• vieze anus
• zachte, dunne of kettingvormende keutels
• vermagering
• vieze zitplank
• stil in een hoekje zitten

Diarree
Bij zware diaree geen risico's nemen, een chinchilla droogt snel uit.

Verstoppingen
Dit wordt vaak veroorzaakt door stress. Is er iets veranderd in de omgeving of de voeding?

Longontsteking
Tranende ogen en koorts kunnen wijzen op een longontsteking. De oorzaak is meestal tocht of een te hoge luchtvochtigheid.

Schimmel
Schimmel begint meestal op de oren, op de voetzolen en rond neus en ogen. Het ziet eruit als schilferige plekjes en het wordt veroorzaakt door vochtig hooi of een niet goed genezen wondje.
Een ander soort schimmel maakt het haar dun en het lijkt of er happen uit de vacht zijn genomen. Onthoud dat schimmels besmettelijk zijn en bij behandeling andere aanwezige chinchilla's ook behandeld moeten worden.

Spierkrampen
Bij een vitamine B- of kalktekort kan uw chinchilla plots neervallen, schokken en snel gaan ademhalen. Meestal gebeurt dit bij een overgang van rust naar beweging.

Oormijt
Dit is erg besmettelijk, ook voor andere huisdieren. Te herkennen aan zwarte korreltjes in het oor.

Olifants-tanden
De tanden van een chinchilla groeien altijd en worden afgeslepen door het knagen. Als de tanden niet goed aansluiten, gaan ze langs elkaar heen groeien en kan uw chinchilla niet meer eten. De tanden kunnen dan zelfs tot in de kaak groeien. De dierenarts kan de tanden knippen of vijlen

Haarring
Bij de paring blijven er bij de bok (mannelijke chinchilla) haartjes aan de penis plakken. Deze kan hij er niet afwassen. De haartjes kunnen zich tot een ring vormen en hierdoor kan de bloedsomloop van de penis worden afgesloten. Verwijder deze haartjes met een beetje baby- olie.

©Art-Sites Internetdiensten

terug