Sierschildpad is de verzamelnaam voor meerdere soorten Amerikaanse schildpadden, zoals de Chrysemys picta marginata, Chrysemys picta dorsalis, Chrysemys picta picta, Trachemys scripta elegans (roodwangschildpad), en de Chrysemys picta beli. De sierschildpad komt voor in warme, vochtige gebieden, dus vooral in tropische en subtropische streken zoals Zuid- en Midden-Amerika en Zuidoost-Azië. Ze leven in stil, niet te snel stromend water (beken, rivieren, moerassen), maar ook in grote meren met zachte bodem.

De roodwangschildpad mag niet meer ingevoerd worden, maar als u kunt aantonen hoe u aan uw exemplaar bent gekomen mag u hem binnen de EG nog wel verhandelen. Hieronder ziet u de zogenaamde geelwangschildpadjes. Deze mogen wel ingevoerd en verhandeld worden.

Trachemys scripta venusta	Trachemys scripta troosti
Trachemys dorbigni	Herkomst Zuid- en Midden-Amerika en Zuidoost-Azië Leeftijd 40 jaar Grootte 25 cm. De vrouwtjes zijn groter dan de mannetjes Geslachtsrijp mannetjes 3-5 jaar en vrouwtjes 6-10 jaar Ei-afzetting 3 tot 6 maanden na paring zo'n 5 tot 20 eieren Eieren komen uit na 60-70 dagen

Weetjes
De reukzin van de schildpad is uitstekend. Zelfs onder water kan hij ruiken, zodat hij in troebel water zijn weg vindt. Ook zijn ogen zijn goed ontwikkeld. Omdat er op het netvlies gekleurde vetbolletjes zitten, kan hij onder water scherp zien. Schildpadden hebben daarbij een bijzonder goed geheugen en oriëntatievermogen.
Sierschildpadden zijn grote watervervuilers die veel bacteriën, waaronder de salmonella, met zich mee brengen. Het is dus belangrijk om hygiëne voor uzelf in acht te nemen en bij misselijkheid, darmkrampen, diarree of koorts uw huisarts te vertellen dat u een waterschildpad heeft.

Huisvesting
Een schildpad is van nature een solitair dier en dus is hij gemakkelijk alleen te houden. Maar meerdere samen hoeft ook geen probleem te zijn.  De bakbreedte moet minimaal 3 keer de schildlengte van een volgroeide schildpad zijn en de lengte van de bak 5 keer de lengte van het schild. Zorgt u voor een thermostaat met voldoende wattage voor een constante temperatuur van 25 graden. Omdat schildpadden flinke vervuilers zijn, is een filter om de bak te reinigen onmisbaar. 
De bak moet voorzien zijn van een eiland waarop de diertjes onder een warmtelamp (40 graden) kunnen drogen.  Een UV-lamp  is voor de beengroei noodzakelijk. Doet u deze iedere dag een half uur aan. Een tijdschakelaar is hierbij handig.

Voeding
Om uit te vinden hoeveel u uw schildpad moet voeren, kunt u hem een dag laten vasten. Geef een afgewogen hoeveelheid of een afgestreken theelepeltje eten. In het begin zal hij gretig eten. Als hij kieskeurig wordt, heeft hij genoeg. Geef in het vervolg niet meer dan de helft van de gegeven hoeveelheid. Naarmate uw schildpad groter wordt, dient u dit meten nog eens te herhalen.

De geelwangschildpad is een vleeseter. U kunt hem voeren met rundvlees, kalkoen, zoet- en zoutwatervis, garnalen en mosselen. Ook levend voer is zeer goed. Denkt u aan slakken, regenwormen, tubifex, meelwormen, sprinkhanen, krekels en spinnen of vliegen. Volwassen dieren hebben een flinke hoeveelheid plantaardig voedsel nodig (tot 50%). Ook hier is afwisseling geboden: paardebloemen, weegbree, spinazie, bananen, koolbladeren en typische waterplanten zoals waterpest of duizendblad (voor deze laatste kies ik persoonlijk omdat ze onbespoten zijn en niet gaan rotten).

Kalk is belangrijk voor opgroeiende en eiafzettende schildpadden. Dit kunt u in de vorm van krill, garnalen, meerschuim, watervlooien en fijngestampte eierschalen geven.

Voer de schildpadden in het water, eenmaal per dag.

Chrysemys picta dorsalis

Chrysemys picta beli

Geslacht Vrouwtjes zijn in de regel groter dan mannetjes. Mannetjes hebben daarentegen weer langere nagels. Deze hebben ze nodig voor het baltsritueel. Hij strijkt met zijn nagels over haar schild en houdt zich hiermee vast tijdens de daad.  Bij jongere schildpadden kunt u het verschil in sexe aan het buikschild zien: de vrouwtjes hebben een breder en langer buikschild naar de staart toe dan de mannetjes. De mannetjes hebben een naar binnen gewelfd buikschild en een slanke staart. Chrysemys picta marginata

Winterslaap
Aan het gedrag van uw schildpadden merkt u wanneer zij klaar zijn voor het houden van hun winterslaap. De nachten in oktober worden koeler en de dagen worden korter. Uw schildpad wordt lui, verlaat zijn verstopplaats steeds minder vaak en verbergt zich in de donkerste hoekjes. Land- en waterschildpadden verliezen stilaan hun eetlust. Nu is het aan u om actief te worden en uw schildpad voor te bereiden op zijn winterslaap.Van de schildpadden die in gevangenschap in winterslaap gaan, wordt 30% nooit meer wakker. De oorzaak hiervan ligt niet in de winterslaap zelf, maar in de verzorging. Er worden namelijk nog steeds veel fouten gemaakt voor en tijdens de winterslaap.

Geef uw schildpadden enkele dagen een ondiep, lauwwarm bad, totdat de ontlasting loskomt. Dit kan telkens ongeveer een half uurtje duren. De etensresten moeten het lichaam verlaten, omdat deze stoffen anders gaan rotten en vervolgens inwerken op het darmstelsel.
De verwarming en verlichting worden uitgeschakeld, de filter en pomp kunnen aanblijven. Wacht dan tot het water van het aquarium kamertemperatuur bereikt heeft en regel de temperatuur onder 18° C. 
Wanneer zijn passief gedrag toeneemt, zet u het dier in een aquarium, voorzien van een verstopplaats. De waterstand van dit aquarium moet ongeveer vijf cm boven het rugpantser liggen. Filter en pomp zijn nu niet meer nodig. Wanneer het water troebel wordt, moet u het vervangen door vers water van dezelfde temperatuur, tussen 1 en 12° C. Zet de bak op een koude plaats. Een ouderwetse kelder, waar een constante temperatuur en luchtvochtigheid heersen, is ideaal voor een ongestoorde winterslaap. Een koelkast kan een goede vervanger zijn van de kelder. U mag uw dieren tijdens de winterslaap in geen geval voederen.

Na drie tot vier maanden brengt u het 'waterbed' in een kamer met een temperatuur van ongeveer
22° C en wacht u tot het water deze temperatuur aangenomen heeft. Zet dan uw schildpad terug in zijn aquarium met dezelfde watertemperatuur en schakel verwarming en verlichting weer aan. Na twee tot zeven dagen zult u vaststellen dat uw schildpad actief wordt en dat hij langzaamaan opnieuw begint te eten.

Vóór en na de winterslaap kunt u uw schildpad wegen. U weet dan  hoeveel gewicht hij verloren heeft.

Ziektes

• Het schild moet hard, glad en gaaf zijn. Wanneer het schild zacht is, betekent dit een tekort aan voedingsstoffen. Een tekort aan vitamine D kan bij schildpadden leiden tot zachte, misvormde botten en dus een zacht schild (Rachitis of Engelse ziekte).
• De ogen moeten helder en glanzend zijn. Gesloten of gezwollen oogleden wijzen op een ernstig vitaminetekort.
• De neus moet droog zijn. Vocht of slijm uit de neus kan duiden op een verkoudheid of zelfs longontsteking.
• De ademhaling moet regelmatig zijn, zonder enig bijgeluid.
• Is de ontlasting niet in orde, wees dan voorzichtig. Slijmerige, groene ontlasting wijst op een infectie of voedselvergiftiging.