De halsbandparkiet is een vrij grote vogel met een lengte van circa
42 cm. Zijn originele kleur is grasgroen met een verloop van heldergroen op de kop tot gelig op de buik.
De bovensnavel is felrood, de ondersnavel en de kin zijn zwart. Vanuit
de kin lopen er zwarte strepen aan beide kanten van de hals richting de
nek. De zwarte strepen komen niet samen, maar worden steeds dunner. Een
roze streep verbindt ze met elkaar als een halsband.
De pop, het vrouwtje, heeft geen band rond haar kop. Zij is kleiner dan
het mannetje en heeft ook geen zwarte ondersnavel en kin.
Door het kweken zijn er diverse kleuren tot stand gekomen. De
wildkleur is groen, maar inmiddels zijn blauwe, gele, olijfkleurige en
zelfs witte halsbandparkieten niet ongewoon. En dan is dit nog maar een
kleine greep uit de uitgebreide kleurenvariatie! Er zijn 4 soorten halsbandparkieten, de Assam, de Abessijnse, de
Afrikaanse en de Indische halsbandparkiet. De laatstgenoemde is, als
huisdier, wel de bekendste.
De eerste halsbandparkieten zijn met de vloot van Alexander de Grote
naar Europa gekomen.
De natuurlijke omgeving van de parkiet is het savannegebied, een licht beboomde,
grasrijke omgeving.
 De parkiet broedt in ondiepe holen van bomen,
meestal in oude nesten. In een zachter soort boom kan de parkiet zelf
een nesthol knagen.
Als de voedselbron het toelaat, leeft hij in kleine tot extreem grote
groepen. Zijn voedsel bestaat uit zaden, granen, bloemen en vruchten.
Eigenlijk is de halsbandparkiet een omnivoor. Dat wil zeggen dat hij
bijna alles eet.
Waarschijnlijk is dit de reden waarom het in Europa ontsnapte of
losgelaten parkieten lukt om te overleven. In Den Haag bijvoorbeeld
komen er in de parken zo'n 3.200 halsbandparkieten in het wild voor. In
het zuidwesten van Engeland zijn er al 10.000 exemplaren geteld. Vrije
vogels kunnen met hun eetgedrag veel schade aanbrengen aan akkers en
fruitboomgaarden. Ze hebben namelijk de neiging om maar enkele happen
uit bijvoorbeeld een bijna rijpe appel te nemen en zich dan weer te
richten op de volgende appel. Als er een groep van zo'n 50 vogels in
een boomgaard neerstrijkt, kun je je de gevolgen wel voorstellen......
|
Een broedhokje wordt ook wel eens voor de nacht
gebruikt, dus kan het het hele jaar door blijven hangen.
Halsbandparkieten vinden het heerlijk om te baden. Een ondiepe kom
voldoet. Het bad zal in de winterdagen weggehaald moeten worden. 
