De Jack Russell is wel één van de meest voorkomende hondjes. Door zijn handzame maatje en stoere en onvermoeibare karakter is hij erg gewild. Het waren voor de grondlegger van dit ras de belangrijkste eigenschappen om verder te fokken.
De heer John Russel kocht zijn hondje Trump van de melkboer en voedde het op voor de jacht. Deze Trump deed het zo goed dat de nakomelingen al gauw geliefd waren bij de jagers. De hondjes van de heer Russell komen in 2 soorten voor: de laagbenige Jack Russell die goed in holen van vossen en bevers kan kruipen en de normaalbenige Parson Russell die met de meute meeloopt.
Een paardenkoper bracht de Jack Russell mee naar Nederland. Hij nam het diertje als pup mee uit een Engelse stal. Dit hondje werd geliefd bij menig paarden- liefhebber door zijn uithoudingsvermogen bij het meelopen met de paarden. Hierdoor zag je ze veelal op concoursen en rond de stallen. Er kwamen al gauw meerdere Jacks mee uit Engeland en hij raakte bekend als ‘paardenhondje’.
Tegenwoordig zijn er veel Jack Russell-achtige hondjes, vaak zonder stamboom. Dit komt ook doordat het ras pas officieel erkend is begin 1999.

Karakter
De Jack is een karaktervol hondje wat een consequente opvoeding nodig heeft. Een niet goed opgevoede Jack kan een geduchte tegenstander zijn. Maar over het algemeen zijn het vrolijke, tolerante hondjes. Hoewel hij binnen vrij rustig kan zijn, heeft hij toch zijn beweging nodig. Hij is een dankbare afnemer van spelletjes met de bal en lange afstanden door het bos. Hij doet het erg goed bij flyball en op behendigheid. Zo worden er zelfs Jack Russell-races gehouden: ze rennen op hun snelst achter een plastic zakje aan. Je staat er versteld van hoe hard dat kan gaan!

Vacht
Er zijn op basis van vacht drie soorten Jack Russell te onderscheiden. De gladharige waarbij de haren vlak tegen de huid aan liggen. De ruwharige die een vacht heeft waarvan de haren regelmatig geplukt moeten worden. Deze staan rechtop en geven een eigenwijs, warrig uiterlijk. En tot slot kennen we de zogenaamde broken coat. Deze vacht zit een beetje tussen beide bovenstaande in: hij ligt wel glad tegen de huid maar moet toch geplukt worden.
Dan is er nog de variatie in kleuren. Voor tentoonstellingshondjes is overwegend wit vereist met zwarte en tan- of tankleurige aftekeningen die zich het liefst beperken tot kop en staart.
Maar voor de gemiddelde huishond hebben wij hele andere voorkeuren. Black met tan is erg in trek, alsook de helemaal bruine Jack Russell.

Veel plezier met uw Jack Russell

terug